Waarom

Varkens worden in zo’n kleine ruimte opgesloten, met weinig daglicht en zonder mogelijkheid tot natuurlijk gedrag, dat ze zich enorm vervelen. Een ernstige vorm van dierenmishandeling.

Dus gaan ze staartbijten. Dan volgt een tweede mishandeling om een van de gevolgen van de eerste mishandeling tegen te gaan: het amputeren van de staart.

De discussie gaat vervolgens over de vraag of de tweede mishandeling niet beter is dan het accepteren van de gevolgen van de eerste mishandeling en de oorzaak van de eerste mishandeling wordt niet weggenomen.Varkens met een geamputeerde staart

De Nederlandse landbouw is na de Tweede Wereldoorlog verder gegaan op de voor de oorlog reeds ingeslagen weg van intensivering en hoge productie. Door de gestegen welvaart is de consumptie van vlees, zuivel en eieren enorm toegenomen. Dat leek lang heel mooi, maar de nadelen worden steeds duidelijker. Daarbij is er vooral aandacht voor de gevolgen voor klimaat en milieu en die aandacht is terecht. We moeten naar een circulaire landbouw die de aarde niet uitput en dat betekent meer plantaardig en minder dierlijk eten en andere verdienmodellen voor boeren.

Dier is onzichtbaar

Het dier is intussen vrijwel onzichtbaar geworden. Weiden zijn leeg of er lopen wat schapen. De dieren waarvan het vlees, de melk en de eieren gegeten en gedronken worden, leven grotendeels binnen, opgesloten in stallen tot ze naar het slachthuis gaan.

Nederlandse burgers vinden dierenwelzijn steeds belangrijker, zo blijkt uit onderzoeken, maar lijken niet het verband te leggen tussen die overtuiging en wat dat zou kunnen of moeten betekenen voor wat ze eten. Is het dierenleed in de landbouw te onzichtbaar, of te abstract? Of is het gewoon lastig om eetgewoonten aan te passen? Dat laatste herken ik.

Het heeft lang geduurd voor ik mijn latente gevoel van onvrede met hoe landbouwdieren behandeld worden mijn eetpatroon liet beïnvloeden. Ik heb me daar later over verbaasd, omdat ik de problematiek wel kende en zelfs in mijn studententijd een aantal jaren vegetarisch heb gegeten. Toen ik een relatie kreeg en ging werken ben ik dat kwijtgeraakt. Hoe kon dat?

Verandering

Misschien geeft de veranderingsformule een deel van het antwoord. De formule luidt:

V = O x A x E x S > W

Verandering = ontevredenheid x alternatief x eerste stappen x steun > weerstand

Verandering ontstaat pas als ontevredenheid maal een zichtbaar alternatief maal de eerste stappen maal steun (uit de omgeving) groter is dan de weerstand tegen die verandering.

Of je het zo rekenkundig kunt uitdrukken weet ik niet, maar het gaf me wel inzicht in hoe het bij mij gegaan is. In mijn studententijd ondervond ik steun en die viel later weg. Ik ben niet de enige bij wie het zo gegaan is, in mijn vriendenkring kwam het meer voor en ik zie het nu ook weer af en toe om me heen, jongeren die tijdens middelbare school of studie, als ze alles nog helder zien, als vegetariër of veganist door het leven gaan, maar zich later aanpassen aan een veranderde omgeving.

Het is waarom ik deze website gemaakt heb. Door te informeren over wat er concreet gebeurt met een van de meest gehouden dieren (na kippen) hoop ik dat de Ontevredenheid met die situatie groeit. Ik probeer het Alternatief aantrekkelijker te maken en Steun te verlenen in de gesprekken die je met je omgeving voert als je de Eerste stappen zet en zo de weerstand blijvend overwint.

Waarom varkens

Waarom varkens? Ik had het ook over kippen kunnen hebben. Die worden in nog veel grotere aantallen gehouden en geslacht. Misschien is het omdat varkens dichter bij de mens staan en ze me de gelegenheid bieden om een verhaal te vertellen, misschien omdat ze in veel culturen ten onrechte een slechte naam hebben en voor vies worden versleten. Hoe dan ook, de keuze is gemaakt en ik doe mijn best aan de hand van het concrete voorbeeld varken te laten zien hoe de mens met landbouwdieren omgaat, onder het motto:

Schop de mensen tot ze een geweten krijgen (Louis Paul Boon: Mijn kleine oorlog)

Peter Spruijt

Scroll naar boven